آموزش دوست یابی به کودکان

کودک از همان ابتدای تولد، زندگی در جمع را فرامیگیرد. او ابتدا در محیط خانواده و سپس در محیط مهدکودک همراه با مربیان و والدین، با زندگی جمعی مواجه میشود.

کودک از همان ابتدای تولد، زندگی در جمع را فرامیگیرد. او ابتدا در محیط خانواده و سپس در محیط مهدکودک همراه با مربیان و والدین، با زندگی جمعی مواجه میشود. در واقع بعد از سه سالگی، نیازهای خود را با ارتباط گرفتن با دیگران و دوست یابی برآورده میکند.

در اینجا اگر کودک نتواند ارتباط مناسبی با محیط اطرافش برقرار کند، در آینده نیز در تامین نیازهای خود، دچار مشکل میشود که ریشه اش در همان کودکی و در آموزش های والدین و مربیان هست.والدین باید اطرافیانی که با کودک در ارتباط هستند را بطور ویژه انتخاب کنند تا کودک از ناهنجاری های اجتماعی و فردی بتواند دور باشد.

 

اگر در کودک خود، نشانه های دوری گزینی از جمع را دیدید، و کودک شما نیز اصطلاحا درون گرا بود، باید شما اولین قدم های ایجاد ارتباط با محیط و دوست یابی را به کودک آموزش دهید و مثلا ارتباط چشمی و کلامی را در وی تقویت کنید. با صحبت هایی در قالب کتاب خوانی یا انجام بازی هایی مثل پانتومیم که نیاز به ارتباطات فیزیکی دارد.

و همچنین در قالب گفتگوهای غیرمستقیم، به او بیاموزیم که فرق دوست خوب و بد را تشخیص بدهد و دوستانی را انتخاب کند که برخی قوانین مانند نوبت در بازی و غذا خوردن و غیره را رعایت میکنند.