مقاله دروغگویی در کودکان (قسمت چهارم)

مقاله دروغگویی در کودکان

دروغ درجه ۱

در مورد دروغ‌هایی با منشا توجه طلبی، توصیه می‌شود این رفتار کودک نادیده گرفته شود. برخورد تند با کودک و گفتن “می‌دونم داری دروغ میگی” کمکی نمی‌کند. بهتر است والدین رویکرد ملایم‌تری در پیش بگیرند و عکس‌العمل خاص یا توجه زیاد به این نوع دروغگویی کودک نشان ندهند.

به خصوص برای کودکی که عزت نفس پائینی دارد. مثلا اگر کودک می‌گوید “موقع زنگ تفریح در فوتبال ۱۰ گل زدم و بچه‌ها منو بلند کردن و روی شونه‌هاشون گذاشتن. خیلی خوب بود.” و شما فکر می‌کنید احتمالا دروغ می‌گوید، از او در این مورد سوال نپرسید و جریان را دنبال نکنید. برای دروغ‌های این چنینی و بی خطر، نادیده گرفتن و هدایت بحث به مسائل و اتفاقات واقعی روش مناسبی است.

مقاله دروغگویی در کودکان

دروغ درجه ۲

اگر روش گفته شده موثر نبود، والدین می‌توانند عکس‌العمل ملایمی نسبت به دروغگویی کودک نشان دهند. مثلا در موردی که کودک دروغ‌های شاخدار می‌گوید یا حرف‌های بسیار اغراق آمیز و دور از واقعیت می زند.

به توصیه دکتر رز وقتی کودک شروع به گفتن چنین داستان‌هایی می‌کند، والدین باید با ملایمت به کودک بگویند “به نظر شبیه یه داستان تخیلیه. میخوای دوباره برام تعریف کنی واقعا چه اتفاقی افتاده؟” و با این کار کودک را متوجه رفتار اشتباه خود کرده و او را تشویق به گفتن حقیقت کنند.

مقاله دروغگویی در کودکان

 

دروغ درجه ۳

گاهی کودکان درباره مسائل جدی‌تر نیز دروغ می‌گویند. مثلا کودکان بزرگ‌تر ممکن است  علاقه‌ای به صحبت در مورد جاهایی که بعد از مدرسه می‌روند نداشته باشند؛ یا ممکن است راجع به انجام تکالیف خود دروغ بگویند. در چنین مواردی والدین باید با کودک برخورد کنند. باید برای کودک روشن شود که چنین دروغ‌هایی عواقبی برای آنها درپی دارد و نتیجه دروغگویی برای آنها غیرقابل پیش‌بینی نباشد. مانند سایر موارد، مجازات دروغگویی باید کوتاه مدت و متناسب با درجه اشتباه کودک باشد تا کودک فرصت تمرین رفتارهای بهتر را داشته باشد. برای مثال برای یک ساعت اجازه استفاده از گوشی موبایلش را نداشته باشد، یا کاری مثل نظافت گاراژ و کمک در کارهای خانه می‌تواند تنبیه مناسبی باشد .

همچنین بسته به موقعیت، باید علاوه بر دروغگویی، برای اشتباهی که کودک با دروغگویی قصد پنهان کردن آن را داشته نیز تنبیهی در نظر گرفته شود. اگر کودک می‌گوید در تمام طول هفته هیچ تکلیفی ندارد و والدین بعدا متوجه شوند که اینطور نبوده، علاوه بر تنبیه برای دروغگویی، کودک باید تمام تکالیف هفته گذشته خود را نیز انجام دهد. اگر او کودک دیگری را بزند و در این مورد دروغ بگوید، باید هم برای دروغگویی و هم برای کتک زدن عواقبی وجود داشته باشد. مثلا در این مورد باید نامه‌ای برای کودک دیگر بنویسد و از او عذرخواهی کند.

مقاله دروغگویی درکودکان

 

ادامه دارد . . .

قسمت قبلی    قسمت بعدی