- تبلیغات -

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان _ (قسمت دوم)

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان _ (قسمت دوم)

زمان مطالعه مطلب ۱۳ دقیقه

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان _ (قسمت دوم)

 

۶. روی اعتماد به نفس خودتان کار کنید.

این کاری نیست که یک شبه بتوان انجام داد، اما یکی از مهم‌ترین موارد این لیست است.

والدین اولین و بهترین الگو برای کودکان خود هستند. بنابراین در صورت نیاز برای افزایش اعتماد به نفس خودتان زمان بگذارید. با گفتن جملات مثبت در مورد خود و دیگران در حضور کودک شروع کنید.

معلمین نیز باید از سرزنش خود پرهیز کنند و در حضور دانش آموزان الگوی خوبی در زمینه اعتماد به نفس برای آنها باشند.

 

۷.نظر کودکانتان را بپرسید و پیشنهادات‌شان را بشنوید.

در مورد مسائل مناسب با سن کودکان نظر یا پیشنهادشان را بشنوید تا به آنها نشان دهید خود و عقیده‌شان برایتان ارزشمند است.

همچنین با این کار کودک می‌فهمد که حتی بزرگسالان هم گاهی نیاز به کمک دارند و کمک خواستن اشکالی ندارد.

نکته: ممکن است کودک شما نظرات خنده‌دار، غیر قابل انجام، اشتباه یا بی‌ربط بدهد. لطفا هرگز و تحت هیچ شرایطی نظرات کودک خود را مسخره نکنید. به نظراتش نخندید و سربه‌سر اون نگذارید. از گفتن جملات کنایه‌آمیز شدیدا پرهیز کنید. از او بخواهید چند پیشنهاد مختلف دهد و آن پیشنهادات را درکنار پیشنهادات و نظرات سایر افراد خانواده روی کاغذ بنویسید، تا کودک شما احساس نادیده شدن و تحقیر شدن پیدا نکند. حتی می‌توانید امکان انجام پیشنهادات او را با جدیت بررسی کنید تا او ضمن احساس مفید بودن، متوجه اشتباهات خود بشود و دفعه بعد با دقت بیشتری به کلمات و سخنان شما گوش دهد. در گذر زمان خواهید دید که کودکی با درک بالاتر و توانمند‌تر در مقابل شماست.

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان

 

۸. با کودک خود وقت بگذرانید.

عشق و پذیرش دو مولفه کلیدی اعتماد به نفس و ارزشمندی هستند، بنابراین والدین باید با کودکان خود وقت بگذرانند تا به آنها احساس ارزشمندی بدهند. باید بدانید که کیفیت وقتی که با آنها می‌گذرانید، از کمیت آن مهم‌تر است. کافی است اگر ۱۰ دقیقه برای کودکتان زمان می‌گذارید، درآن زمان تمام دقت و تمرکز خود را معطوف کودکتان کنید.

او را به سفرهای کوتاه ببرید، باهم شام بخورید، بازی کنید، به گردش بروید و یا هر فعالیت لذت بخش دیگری باهم انجام دهید.

معلمین می‌توانند با سعی در شناخت بچه ها، علائق و سرگرمی‌هایشان، و همچنین گفتگوهای شخصی با هرکدام از آنها (مثل ” فوتبال دیروز چطور بود سارا؟” یا ” فکر می‌کنم از این کتاب دایناسورها خوشت بیاد تیمی”)، به آنها حس عشق و پذیرش بدهند.

من هم همانند شما، یک والد هستم و می‌دانم که مشغله و مشکلات زندگی فرصت زیادی برای ما باقی نمی‌گذارد اما حالات مختلف را شخصا امتحان کردم و فهمیدم راه‌کارهای ساده می‎‌تواند کمک کننده باشد. مثلا: شام را همیشه در کنار هم صرف کنیم و در حین صرف شام در مورد اتفاقات روزمره صحبت کنیم. می‌توانید گاهی مواقع هنگام صرف شام، فیلم یا انیمیشنی که مناسب سن تمام اعضای خانواده باشد ببینید. اگر به صورت شیفتی کار می‌کنید، می‌توانید این برنامه را زمان‌هایی که در منزل هستید با فرزند خود اجرا کنید. اگر فقط کودکتان را صبح‌ها موقع رفتن به مدرسه می‌بینید یا مسیر کوتاهی موقع راه رفتن با او همراه هستید، می‌توانید بازی‌های کوتاه را یاد بگیرید و با او انجام دهید. (پیشنهاد من بازی های کلامی است که در مقاله قبل آمده است)

نکته مهم: زمانی که به بودن در کنار فرزندتان اختصاص می‌دهید، مهم نیست. کافی است هنگامی که در کنار او هستید تمام تمرکز و حواس خود را به کودکتان اختصاص دهید.

 

۹. به آن‌ها تعیین و دست‌یابی به اهداف را یاد بدهید.

تعیین اهداف واقع‌بینانه و چالش برانگیز و دست‌یابی به آنها، می‌تواند به کودک احساس شایستگی و توانمندی بدهد. به کودکان یا دانش آموزان خود کمک کنید برای خود هدف تعیین کنند و به آن پایبند بمانند. می‌توانید مانند شکل زیر اهداف، مراحل رسیدن به آنها، موانع موجود، علت شکست، راه حل‌ها و … روی کاغذ بنویسید.

اگر کودک شما دفتری این‌گونه داشته باشد، متوجه توانمندی‌ها، موفقیت‌ها و شکست‌های خود در گذر زمان می‌شود و این‌گونه بعد از مدتها با مشاهده کارهایی که  موفق به انجام آن شده است، احساس قدرت کرده و اعتماد به نفس بالاتری پیدا می‌کند. ممکن است در ابتدا هدف‌ها و خواسته‌ها و حتی راه‌حل‌های اون عجیب و بی‌منطق باشد ولی بعد از مدتی هدفمند شده و می‌تواند توانایی‌ها و موانع موجود را سازماندهی کند.

وقتی پسر من ۶ ساله بود، به همراه مدرسه به استخر رفته بود و چون توانایی شنا نداشت احساس ناتوانی می‌کرد.در خلال صحبت‌هایی که با هم داشتیم فهمیدم که این ماجرا خیلی او را آزرده است. در نتیجه با هم یادداشتی نوشتیم و از او خواستم که بگوید آرزوهایش را بگوید. او آنقدر خود را ناتوان می‌دید که حتی حاضر نبود در مورد شنا کردن صحبت کند. وقتی از او خواستم که نظرش را بگوید، گفت: من خیلی شنا دوست دارم ولی من نمی‌توانم و استعدادشو ندارم. من با او مخالفت نکردم ولی گفتم: می‌توانی امتحان کنی. و با هم یک لیست تهیه کردیم. تابستان همان سال، او را کلاس شنا ثبت نام کردیم و در یک ماه او شنای کرال سینه و پشت و قورباغه را یاد گرفت و به بچه‌های کوچک‌تر یاد می‌داد. بعد از آن دوره پسرم اعتماد بنفس بالاتری پیدا کرد و در انجام کارها مصمم‌تر عمل می‌کرد. به مروز زمان او توانست لیستی از موفقیت‌ها و توانمندی‌های خود تهیه کند ضمن اینکه مشکلاتی که برای انجام تعدادی از کارها داشت برایش مشخص‌تر شد و برای اصلاح آنها قادر به برنامه‌ریزی شد.

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان

 

۱۰.هنگامی که با کودک وقت می‌گذرانید باید تمام توجه‌تان به او باشد.

 

زمانی که با کودک هستید اگر ذهنتان درگیر باشد یا توجه‌تان معطوف به مسئله دیگری باشد، او کاملا این را حس می‌کند.

برای تقویت احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس کودک لازم است در مدت زمانی که به او اختصاص داده‌اید، لوازم الکترونیکی خود را کنار بگذارید، افکار مربوط به کار یا مسائل دیگر را از ذهن خود بیرون کنید و سعی کنید تمام توجه‌تان معطوف به کودک باشد.

معلمین نیز می‌توانند زمانی را برای ارتباط با دانش آموزان و رسیدگی به نیازهایشان اختصاص بدهند و در آن زمان فقط به آنها توجه کنند.

مقاله راه‌کارهای عملی برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان

 

ادامه دارد. . .

قسمت قبلی     قسمت بعدی

 

نظرات

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.