چه زمانی نگران کودک خجالتی‌مان باشیم؟

negaranekoodakekhejalati

چگونه می­توان گفت که کمرویی یک مشکل است

رفتار کمرویی نرمال:

دامنه‌­ای از رفتار کمرویی نرمال وجود دارد. برای نمونه، برای یک نوزاد طبیعی است که به والدین خود بچسبد، در یک موقعیت اجتماعی گریه کند، یا با پنهان کردن سر خود، فاصله گرفتن از دیگران یا بستن چشمهای خود، به طور فیزیکی تلاش کند تا از تعامل اجتماعی اجتناب و دوری کند.

 

کمرویی در کودکان

 

همچنین برای یک کودک پیش‌­دبستانی طبیعی است که با غریبه‌ه­ایی که با او صحبت می­‌کنند صحبت نکند. او ممکن است که پشت والدین خود پنهان شود، یا از پرداختن به بازیها اجتناب کند.

و برای یک کودک دبستانی طبیعی است که گاهی اوقات از پاسخ­ دادن به سوالات در سر کلاس اجتناب کند، با دوستانش دچار مشکل شود، ترجیح بدهد که عقب بنشیند و بازی دیگران را تماشا کند یا در فعالیتهای جدید شرکت نکند.

 

کمرویی در کودکان

هنگاهی که ممکن است کمرویی تبدیل به یک مشکل شود

با پرسیدن این پرسش از خودتان که “آیا کمرویی او باعث پریشانی زیاد در شما یا او می شود؟”، می­‌توانید بگویید که رفتار کمرویی فرزند شما به مشکل تبدیل شده است یا نه.

برای نمونه کودک شما ممکن است که وقتی کسی با او احوالپرسی می­‌کند قادر به سلام کردن نباشد یا وقتی با او صحبت می‌­کنند نتواند که به آنها نگاه کند. شاید شما یا کودکتان نتوانید به خاطر کمرویی او به جایی بروید.

کودکانی که از خود کمرویی نشان می‌­دهند ممکن است نشانه­‌هایی از اضطراب را نیز در موقعیت‌های اجتماعی، مانند میهمانی‌ها، قرارهای ملاقات برای بازی، مدرسه و فعالیت‌های ورزشی نشان دهند.

آنها همچنین ممکن است در مورد احساس تنهایی‌شان صحبت کنند، و نشانه‌­هایی را از خود نشان دهند که می‌­گوید آنها دوستان بیشتری می­‌خواهند ولی نمی‌­دانند که چگونه از سد کمرویی خود عبور کنند.

کمرویی در کودکان

اگر رفتار کمرویی کودک شما با عملکرد او در مدرسه تداخل دارد، یا روابط دوستی او را تحت تاثیر قرار­داده است، این نشانه­‌ای است از اینکه کمرویی او در حال تبدیل شدن به یک مشکل است.

در بعضی از مواقع کمرویی کودک پیشرفت کرده و اضطراب و تنش زیادی در کودک ایجاد می‌کند. بنابراین اگر رفتار کمرویی فرزند شما قابل توجه است و تغییر آن دشوار است، صحبت با یک متخصص مانند یک روانشناس می­تواند به شما کمک کند..

کمرویی یا مشکلی دیگر؟

گاهی اوقات رفتار کودکانی که دچار اختلال طیف اوتیسم، مشکلات شنوایی و یا تاخیر کلامی هستند، با کمرویی اشتباه گرفته می‌­شود. برای نمونه، شاید آنها نتوانند ارتباط چشمی برقرار کنند یا در مکالمات ابتدایی شرکت کنند. بهتر است که با پرستار سلامت کودک و خانواده ­(برای نوزادان و کودکان نوپا) یا معلم فرزندتان (برای دانش‌­آموزان دبستانی و پیش‌­دبستانی) گفتگویی داشته باشید تا از عوامل دیگری که ممکن است باعث این رفتار فرزندتان شده، آگاهی پیدا کنید

کمرویی در کودکان

 

برای نمونه:

  • ممکن است کودکی که دچار تاخیر کلامی است، نشان ­دهد که می­خواهد با دیگران صحبت کند؛ یا به دنبال ارتباط چشمی است یا تلاش می­کند که ارتباط اجتماعی برقرار کند ولی از این بابت که توسط دیگرن درک نمی‌­شود، دچار ناامیدی می‌­شود.
  • کودکی که دچار اختلال شنوایی است، کمتر متوجه می‌­شود که بزرگترها (از جمله پدر و مادر) دارند با او صحبت می‌کنند. او ممکن است که در پیروی از دستورات دچار مشکل شود و یا دامنه‌­ای از صداها را نشنود
  • کودکی با اختلال طیف اوتیسم ممکن است منظور دیگران از رفتارهای اجتماعی را درک نکند. ممکن است بر خلاف بقیه بچه‌­ها به سبک خود بازی کند یا علاقه‌­ای به ارتباط اجتماعی نداشته­‌باشد.

کمرویی در کودکان

احساسات شما در مورد کودک کمروی خود

بسیاری از والدین از اینکه کودکشان به آهستگی شروع به برقراری ارتباط  ­می‌­کند احساس ناکامی دارند و حتی احساس ناامیدی می‌­کنند

برخی از والدین از کودکان خود می‌­خواهند که در ارتباط با دیگران احساس راحتی کنند و در موقعیت‌های اجتماعی اعتماد به نفس داشته باشند.

کودک شما از موقعیت‌های اجتماعی می­ترسد، ایراد از شما و فرزندتان نیست. این امر ممکن است به خاطر ژنتیک او باشد. حالا که متوجه این موضوع شدید، روی گامهای مثبتی تمرکز کنید که می­‌توانید همراه با فرزندتان برای غلبه بر کمرویی بردارید.اگر خودتان آدم کمرویی هستید و به این خاطر نمی‌­دانید که چطور به کودکتان کمک کنید، بهتر است با یک متخصص حرفه‌­ای مانند یک روانشناس صحبت کنید.

کمرویی در کودکان

منبع مقاله: Shyness and children

قصه صوتی مرتبط

انیمیشن کودکانه مرتبط

کتاب کودکانه مرتبط

دیدگاهتان را درج کنید

9 − پنج =